Pierwsza połowa lat 60. Komunikację nocną w mieście tworzą cztery linie tramwajowe, obsługujące wszystkie najważniejsze, istniejące wówczas osiedla:

3N Wilczak – Bartodzieje Wielkie

4N Dworzec Główny – Szpital Ogólny nr 1

6N Babia Wieś – Łęgnowo

8N Dworzec Główny – Osiedle Kapuściska

Sytuacja zmieniła się po wybudowaniu dużego i nowoczesnego Osiedla Błonie. Z wiadomych względów nocna komunikacja tramwajowa z tym osiedlem nie istniała. Podobny problem mieli mieszkańcy Brdyujścia, Siernieczka i terenów położonych wzdłuż ulicy Fordońskiej, bowiem linia tramwajowa do ul. Wyścigowej istniała jeszcze tylko na deskach kreślarskich.

3-12

W grudniu 1966 r. dyrekcja MPK wreszcie zgodziła się z wnioskami mieszkańców, postulujących uruchomienie nocnego połączenia Błonia ze Śródmieściem. W nocy z 7 na 8 grudnia na trasę Osiedle Błonie – Witebska wyjechały pierwsze dwa autobusy Jelcz 272MEX, dostarczone w tym samym roku. Nowa linia otrzymała oznaczenie „57N”.

3600-2

Trasa linii przebiegała ulicami: Szubińską, Poznańską, przez Nowy Rynek, Zbożowy Rynek, Bernardyńską, 3 Maja, Markwarta, Szymanowskiego, Curie-Skłodowskiej, Gajową, Fordońską, Łowicką do Witebskiej. Pierwszy kurs z Błonia odchodził o 23:30 a ostatni o 4:40. Łącznie dwa autobusy wykonywały 10 kursów.

1969:

57 (nocna) OSIEDLE BŁONIE – Szubińska – Plac Poznański – Poznańska – Wełniany Rynek – Wierzbickiego – Nowy Rynek – Wały Jagiellońskie (z powrotem Długa) – Zbożowy Rynek – Bernardyńska – 3 Maja – Markwarta – Berwińskiego – Szymanowskiego – Chopina – Moniuszki (z powrotem Sportowa) – Curie-Skłodowskiej – Gajowa – Fordońska – Łowicka – WITEBSKA

1977:

57 (nocna) OSIEDLE BŁONIE – Szubińska – Plac Poznański – Grudziądzka (z powrotem Wierzbickiego – Poznańska) – Nowy Rynek – Wały Jagiellońskie – Zbożowy Rynek – Bernardyńska – rondo XXX-lecia – 3 Maja – Markwarta – Berwińskiego – Chopina – Moniuszki (z powrotem Sportowa) – Curie-Skłodowskiej – Łęczycka – Fordońska – Łowicka – WITEBSKA

Wg niektórych źródeł linia „57N” obsługiwała dwoma wydłużonymi kursami Stary Fordon.

2844-5

Tymczasem rozpoczęła się budowa Nowego Fordonu. Komunikację nocną z nowymi osiedlami zapewnić mogła tylko komunikacja autobusowa. 1 czerwca 1983 r. w rejon Nowego Fordonu (ul. Bieruta, dziś Andersa, w okolicach dzisiejszego wiaduktu) skierowano linię „57N”. Poprawione zostało również skomunikowanie Bartodziejów.

1985:

57N: OSIEDLE BŁONIE – Szubińska – Plac Poznański – Grudziądzka (z powrotem Wierzbickiego – Poznańska) – Nowy Rynek – Wały Jagiellońskie – Zbożowy Rynek – Bernardyńska – rondo XXX-lecia – 3 Maja – Markwarta – Moniuszki (z powrotem: Ogińskiego – Powstańców Wlkp. – Paderewskiego – Staszica) – Curie-Skłodowskiej – Gajowa – Głowackiego – Bałtycka – Curie-Skłodowskiej – Łęczycka – Fordońska – Kaliskiego – Akademicka – Bieruta – OSIEDLE BAJKA

W miarę rozbudowy Fordonu linię „57N” przedłużono od ul. Bieruta (Andersa) przez ul. Brzechwy do pętli przy dworcu Bydgoszcz Fordon.

3613-3

W styczniu 1990 r. zawieszona została linia tramwajowa do dworca głównego PKP. Mało kto spodziewał się, że utrata torowiska na ul. Dworcowej przyczyni się do upadku nocnej komunikacji tramwajowej w mieście. Przyczyn ku temu było kilka. Tramwaje generowały w nocy spory hałas, dokuczający mieszkańcom. Dodatkowo, ekipy torowców mały w nocy ograniczone pole działania, właśnie ze względu na obecność nocnych tramwajów. Wreszcie, utrata połączenia do dworca PKP, który był wówczas najważniejszym kierunkiem nocnych podróży bydgoszczan, sprawiała że sieć stała się mało funkcjonalna.

3763-2

Przez blisko ćwierć wieku „57N” była jedyną nocną linią autobusową w mieście. Początek lat 90. to okres stopniowego likwidowania nocnych linii tramwajowych i zastępowania ich autobusami.

O tym w kolejnej części.

Ciąg dalszy nastąpi…

Dariusz Falkowski

fot. Piotr Tomasik

Share

About Author

Dariusz Falkowski